Reizen in het verleden: Tantes in de Oostendse zomer van 1936.

Reizen in het verleden: Tantes in de Oostendse zomer van 1936.

 

Tantes in de Oostendse zomer van 1936

 

We noemden haar tante Laura, het was eigenlijk Germaines tante maar ze sprak zo vaak over haar dat we haar ook maar tante noemden. Ze was de jongste zus van Lucie uit Koekelare en was al heel jong gaan “dienen” in Oostende zoals zoveel meisjes van de buiten die aan de kust hun kost konden verdienen als dienstmeisje in winkels, hotels en restaurants. Begin 1924 trouwde Laura met Gustaaf Oostendenaar uit de visserswijk rond de Vuurtoren, de Opex.
Misschien had ze hem leren kennen in een van de vele danszalen aan de kust. Gustaaf werkte bij de veerboot Oostende-Dover als hulpmachinist, zoals zovelen in Oostende die ” aan de male werkten”.  Eind november van dat jaar kregen ze een zoon Jaak die jammer genoeg op het einde van Wereldoorlog in Bergen -op -Zoom omkwam als ontmijnen bij het Belgisch leger.
Germaine  kwam een tiental jaar later ook in Oostende werken als inwonend dienstmeisje in een winkel voor ondergoed ” ‘T Schiptje”. Ze kreeg ze enkel op zondagnamiddag vrij en met het tramtje reed ze naar tante Laura die in de Derudderstraat woonde op de Opex. Naar haar ouders in Koekelare ging ze niet vaak en dat had zo zij redenen. Haar vader Alois was een heel traditionele man en heel streng op zijn dochters.

Lucie met dochter Germaine en zus Laura (1918), haar man zat nog in Frankrijk

Germaine bij horloge 1936?

Gustaaf en Laura met zoontje Jaak (1928?)

 

Alois Koekelare 1930

Hotel Osborne

Georges ,een jonge twintiger, was van Zevekote en de oudste zoon uit een heel groot gezin.

Tante Mathilde

Als veertienjarig  boerenknechtje kreeg hij kans  om in de jaren twintig in Antwerpen de bakkersstiel te leren bij zijn tante Mathilde. Een nieuwe wereld ging voor hem open. De zondagnamiddag  bracht hij door in musea, geraakte geïnteresseerd in schilderkunst en werd amateurschilder. Hij was atletisch gebouwd en volgde ook sporttrainingen zoals worstelen. Als hij volleerd was als bakker vond hij  alleen werk in Brussel bij  het laden en lossen op de vroegmarkt. Uiteindelijk kwam hij weer naar de kust op zoek naar vast werk. Dat zo iets in de crisisjaren dertig heel moeilijk was had hij aan den lijve ondervonden.

 

 

Hitler was in 1933 aan de macht gekomen in Duitsland, Joden werden het leven lastig gemaakt. Enkele schrijvers zoals Joseph Roth, Stefan Zweig, Irmgard Keun en anderen vonden een tijdelijk onderkomen aan onze kust. In 1934 werd Leopold III koning na de tragische dood van zijn vader Albert. Regeringen wisselden om de haverklap van minister, nieuwe politieke partijen REX en VNV wonnen meer en meer terrein.

Melkhandel Devreese geeft getuigschrift voor pensioen vader in 1946


Georges vond dan werk als havenarbeider in het Oostendse houtdok en verdiende daar veel geld, wel 70 fr per dag. Als hij op zaterdag en zondag wilde werken verdiende hij wel drie keer zoveel als een gemiddelde werkman.. .maar dat was natuurlijk geen vast werk, je moest je iedere morgen aanmelden om een opdracht te krijgen. Hij leerde er ook de socialistische voorman en Oostendenaar Louis Major kennen die zich fel mengde in de politieke strijders socialist . Georges wilde vooruitkomen, volgde avondlessen Frans en ging ook een tijdje naar de politieschool maar hij voelde zich daar niet op zijn gemak Uiteindelijk vond hij vast werk in Oostende in de melkerij Devreese… hij leerde zelfs autorijden. Zo kon hij ook boter en kaas met een bestelauto uit de Koekelaarse melkfabriek meebrengen.In de stad deed hij iedere ochtend zijn melkronde. Hij reed op zijn fiets naar de hotels op de dijk om boter en room te leveren. Hij kwam niet op de dijk zelf , die was voorbehouden voor de burgerij en de rijke toeristen in “La reine des plagen”dat toen haar beste jaren beleefde. Voor levering aan het bekende hotel Osborne stapte hij binnen langs de kant van de Vaniseghemlaan en ging direct naar de keuken waar de koks in volop de weer waren. Als het erg druk was namen ze soms een pakje boter uit zijn handen en gooiden het in het fornuis om het vuur nog meer aan te wakkeren. Hij leverde ook room aan de banketbakkers en ijssalons waar een hoofdzakelijk Franstalig publiek de namiddag doorbracht . Soms leverde hij wel veertig liter room voor de ijswinkel op de hoek van de Sebastiaanstraat en het Marie-José plein…
Soms ging hij in Oostende naar zijn tante van moederskant Marie Capelle. Zij baatte een pensionnetje uit in de Ijzerstraat niet ver van het Kursaal;. Ze was nogal hovaardig en noemde haar pension “Hotel chez Marie de la Chapelle ” De Engelse gasten logeerden daar graag , ze was bekend voor haar lekkere soep en misschien voor andere lekkere zaken. Volgens Georges .”hebben ze daar wat uitgestoken” .Ze was getrouwd met een bekend Oostends figuur “Guustje van het Stadhuis”.Hij kwam altijd voor in de jaarlijkse Oostende Revue!…

 

 

Georges bij horloge 1936?

Germaine bij park Oostende 1935?

Georges bij een badkar 1935?

Georges en Germaine op het strand van Oostende

Germaine was ondertussen 19 jaar geworden en als de melkman ‘s morgens aanbelde in het Schiptje nam ze als dienstmeisje meestal zelf de melk aan. Georges, een knappe gespierde jongeman die een jaar of zeven ouder was maakte nogal indruk op haar, ze maakten af en toe wel eens een praatje en zo kwam van het een het ander. Ze spraken in de zomer af om op zondag naar het Klein Strand te gaan zonnebaden, dat was het strand voor het gewone volk. Op een fotoprentkaart, waarschijnlijk door een commercieel fotograaf genomen ,zie je ze samen in het zand liggen, Soms spraken ze ook af in het stadspark bij “de horloge “of bij het bruggetje dat er nog altijd ligt. Soms gingen ze naar een van de vele cinema zalen in de stad. In de Ieperstraat was er ook een cabaret café met een “snelle dochter” nog een nicht van hem en ze zongen wellicht “Plaisirs d’ amour, ne duren qu eun instant…” van…

Alfons van Zevekote

Eind 1935 stelde Georges zijn verloofde voor in Zevekote aan zijn ouders en de talrijke broers en zussen. Germaine was erg bedeesd en bloosde maar werd goed bevonden. In Koekelare verliep het anders. Vader Alois ging absoluut niet akkoord met de verloving en Germaine werd het huis uitgezet. Ze zocht toevlucht bij haar tante in de Derudderstraat op de Opex. Ze was tante Laura daar heel haar leven erkentelijk voor. Georges en Germaine moesten nog wachten om te trouwen tot zij meerderjarig was. Op 21 januari 1936 kon haar vader zich niet meer verzetten tegen het huwelijk.

Oostende 1937  Laura met dochters Maria, Simonne en zoon Roger en kleine Alfons Gelijkheidsstraat

 

Tante Lisa

trouwfoto 01/02/1936 Georges en Germaine

Ondertussen had de liefde haar werk gedaan en werd ze zwanger. Op één februari trouwden ze in de kerk van Sint-Petrus en Paulus van Oostende. Het was een trouwfeest een beetje in mineur want haar ouders waren er niet bij. Zijn tante Lisa die kokkin was zorgde voor het feestmaal .
Tante Laura en nonkel Gustaaf besloten toen te verhuizen en huurden een huis met twee verdiepingen in de Gelijkheidsstraat in Oostende. Zij woonden in de benedenverdieping met hun kinderen en Germaine en Georges namen intrek op de verdieping in afwachting van de geboorte.

Georges installeerde daar een duiventil en begon later kanaries te kweken, een specialiteit van hem en zijn exclusieve domein. Gustaaf en Georges konden het met mekaar goed vinden en gingen in hun schaarse vrije tijd af en toe een pint pakken in een van de vele cafés in het Westerkwartier. Germaine leerde ondertussen van nonkel Gustaaf hoe je het best verse “schulletjes of platjes” van de trap ” klaarmaakt want hij was een kenner …
Bij de verkiezingen van 24 mei 1936 haalden Rex en VNV samen een vierde van de kamerzetels binnen en lieten zo de drie traditionele partijen een nederlaag incasseren.
Op 1 augustus opende Hitler de Olympische Spelen van Berlijn, een ware propaganda voor het nazisme…
Maar het leven gaat door en los van die politieke waarschuwing van wat er misschien te wachten stond werd de liefde van het jonge paar bekroond. Op 19 augustus werd hun eerste zoontje,

Op 19 augustus werd hun eerste zoon daar geboren, hij kreeg op het doopfeest van 26 augustus de naam van zijn grootvader Alfons en werd zo Alfons junior. Hij was het eerste mannelijk kleinkind en in het kerkje van Mariakerke vroeg hij aan de misdienaars om de klokken extra te laten luiden. Een feestmaal met kookvlees en worteltjes, de lievelingskost van de peter werd opgediend door tante Laura maar meter Lucie was er niet bij…

 

Voor Germaine was Alfons in het begin een zorgenkind, na twee maanden woog het minder dan bij de geboorte en kon geen eten inhouden, ze was radeloos en weende erbij tot een vriendin haar aanraadde eens karnemelk te geven en waarachtig, het hielp.
Tante Laura bleef niet achter in de liefde en kreeg er op haar beurt nog een dochtertje bij, Simonne . Samen met Germaine wandelden ze later af en toe met de kindjes in een kinderwagentje naar het Bosje via de Soldatenberg, niets vermoedend van het dreigend onweer aan de horizon in de herfst van dat jaar…

Epiloog: Mei 1940

Tante Laura en haar gezin konden met de maalboot vluchten naar Engeland, Hun oudste zoon Jaak kwam in 1945 in Bergen-op-Zoom(NL) om als ontmijnen bij het Belgisch leger.
Georges en Germaine die ondertussen een bloeiende kruidenierswinkel hadden dicht bij de Steense luchthaven waren ook gedwongen om te vluchten.. Pas in1946 zagen de twee gezinnen elkaar terug…

Tantes in de Oostendse zomer van 1936