"Reizen van vroeger" deel 4 : Sri Lanka 1981

“Reizen van vroeger” deel 4 : Sri Lanka 1981

In de zomervakantie van 1981 kreeg ik de kans om aan een internationaal uitwisselingsprogramma deel te nemen in Sri Lanka. het eerste gedeelte zou bestaan in een paar weken verblijf in Colombo bij een Tamil dokter, daarna een paar weken rondreizen samen met andere deelnemers en ten slotte een verblijf in de Singalese hoofdstad Kandy in een gezin. Wat ik niet wist was dat er nogal wat spanningen waren tussen die twee gemeenschappen, die later inderdaad uitgedraaid zijn op een burgeroorlog.
ik herinner me hoe moeilijk het was om nadat ik van uit de luchthaven van Colombo met een bus naar het centrum gereisd was een taxi te vinden naar mijn bestemming.
Ik was nogal ontgoocheld toen ik bij de dokter aankwam dat ik geen aparte kamer toegewezen kreeg zoals beloofd maar in de keuken moest slapen naast een rammelende koelkast. Ik sliep erg mooilijk en ik ergerde me aan het feit dat een dienstmeisjes als een deurmat lag te slapen bij de buitendeur; Op zaterdag gaf de dokter les aan toekomstige verpleegsters in diezelfde keuken waar ik eens wakker werd toen al zaten te wachten op de les van de dokter. Ik zag het op de duur niet meer zitten en verwittigde de organisatie dat het zo niet verder kon. Ze stelden voor om de rondreis meteen te beginnen en het samen met een Franse deelnemer te doen

Omgeving Kandy

Eindelijk kon ik genieten van het mooie tropische landschap, de vele boeddhistische monumenten en uiteindelijk de kennismaken met de oostkust en de mooie zandstranden.
nadien konik dan kennismaken met mijn tweede verblijf inde Singalese hoofdstad Kandy.
Hier had ik wel de nodige ruimte en de eigenares was heel vriendelijk en lat me kennismaken met haar familieleden ondermeer een dokter die absoluut wou dat ik de beroemde Perahera olifanten processie zou bijwonen. Dat vind dagen durende dansfestival is bedoeld als eerbetuiging voor de relikwie van de tand van de Boeddha die in de Sri Dalada Maligawa tempel rust. De olifanten versierd met schitterende gewaden dragen dan de heilige relikwie.
Ze zorgden ervoor dat ik een mooie zitplaats kreeg in de tribune een zo kon genieten van de hele ceremonie en de olifanten zag passeren waar ik pas veel later de betekenis van zou begrijpen.

Perahera festival

De volgende dagen wilde ik de omgeving van de stad verkennen en ontdekte ondermeer een mooie plantentuin met een schitterende kleurenpracht van bloemen en indrukwekkende tropische boomsoorten.
Een van de volgende dagen vroeg ik aan mijn gastvrouw wat ze nog kon aanraden en ze sprak over een bos vlak bij de stad. Ze voegde er aan toe dat je er gemakkelijke de weg kunt kwijtraken en dus goed moet oppassen …
Zogezegd zo gedaan en kort na de middag vertrok ik naar het bos. Het was inderdaad een mooie natuurwandeling met een paar keer een uitzicht op de stad.
Ik had er al een paar uur in gewandeld en stond op het punt terug te keren toen ik bij een kruispunt van twee paden niet meer wist welk ik moest nemen, ik koos zomaar op goed geluk af.
Na een ruime tijd zag ik eindelijk in de verte een huisje waar ik aanbelde om de weg te vragen. Ik hoorde een mannenstem roepen “Binnen” tot mijn verbazing zag ik achter de deur een boeddhistische monnik op een rustbed liggen. Ik deed mijn verhaal en we geraakten in gesprek. Het bleek dat hij een Amerikaans soldaat was tijdens de Vietnam oorlog die gewond geraakte. Hij leerde het Boeddhisme kennen en kwam na veel omzwervingen terecht in Sri Lanka waar hij monnik geworden is en uiteindelijk daar in zijn eentje terechtkwam. Nadat hij een kop thee gezet had vroeg hij me wat meer te vertellen over mezelf, wat ik in dit land deed. We geraakten zo in een gesprek over godsdienst en geloof en mijn bezwaren ertegen. Hij raadde me aan om meer over het boeddhisme te weten te komen.
“Waarom zou je hier geen “Vipassana” ademhalings meditatiecursus volgen? Je zult dan meteen de essentie van het Boeddhisme leren kennen om de effecten van meditatie te ervaren. Je kunt hier kiezen, er is en plaats in de vallei of misschien verkies je een plaats in de bergen tussen de theeplantages? Ik zal je de adressen geven.” Ik wist helemaal niet wat meditatie eigenlijk was en was ook niet van plan zijn raad te volgen omdat ik nog wou genieten van de stranden in het oosten van het land waar de moesson minder invloed had. Toch had hij me nieuwsgierig gemaakt.
Hij vond het geen toeval dat ik mijn weg verloren was, “ik zal je helpen om je weg terug te vinden” zei hij; Na het gesprek toonde hij me de weg terug uit het bos.
Toen ik in mijn verblijf aankwam waren er twee Japanse monniken bijgekomen, blijkbaar ook Boeddhisten. Tijdens het avondeten deed ik mijn verhaal van de dag en ze raadden me ook sterk aan om een meditatiecursus te volgen nu ik hier was. Dat was voor mij een extra bevestiging.
‘s Anderendaags ging ik in de vallei eens kijken naar het meditatiecentrum maar ik verkoos uiteindelijk toch liever de bergen.

De volgende dag trok ik met een bus naar de theeplantage waar vlakbij het meditatie centrum van Nilambe lag om eens een kijkje te nemen. Ik vertelde de beheerder over mijn plannen en hij wou me dezelfde dag al even kennis laten maken met de methode en gaf uitleg over de regels die je er moet volgen want een dag later zou er een tiendaagse cursus beginnen in het Engels. Ik kwam ook in gesprek met een Duitse jonge dame die uiterst tevreden was over haar verblijf daar en de effecten van de meditatie.
Dat was voor mij de derde bevestiging dat ik dat moest doen.
Ik sprak af om de volgende dag met mijn rugzak af te komen voor de geplande tiendaagse .Ik mocht een dag eerder beginnen omdat mijn terugvlucht vanuit Colombo naar Europa een paar dagen nadien plaats zou hebben.

Theeplantages in de omgeving van Kandy

De afspraak was dat ik de negende dag in stilte de groep zou kunnen verlaten .Zo gezegd zo gedaan en toen ik aankwam kreeg ik een zeer eenvoudige kamer toegewezen. Er zou de volgende dag nog een kamergenoot komen maar we mochten alleen het hoogstnodige zeggen om niet uit concentratie te komen tijdens ons verblijf.

Toen werd het reglement uitgelegd. Opstaan om 4.30 met wasbeurt buiten, daarna meditatie afwisselend zitten en wandelen. Om 7 uur konden we ontbijten en hadden we wat vrije tijd. Om 9 uur meditatiesessie en om 11.30 uur had het middag maal plaats, zeer sober met rijst en linzen en dat moest ook als meditatie worden beschouwd, dat wil zeggen, heel traag bewust kauwen!

Nadien konden we wat rusten en de namiddag sessie begon dan om 13.30 uur. Tijdens die sessie kreeg elke deelnemer van de groep met de leraar een kort privé gesprek over zijn ervaringen tot dan toe.
Om 17 uur was er thee met een snack, er was geen avondeten meer en nadien om 19 uur gaf de leraar wat uitleg over boeddhisme om met mogelijkheid om vragen te stellen en na een mantra chanting konden we om 21 uur gaan slapen.

De eerste dagen waren inderdaad heel moeilijk, heel vroeg opstaan op een moment dat het nog volop donker is, een primitieve wasgelegenheid met insecten om je heen. Lastig om rechtop zitten in de lotusholding en om niet in slaap te vallen tijdens de meditatie! De leraar gaf nu en dan een aanwijzing hoe we moesten ademen : de lucht voelen passeren door je neusgaten en je daarop concentreren. Af en toe kwam hij langs en gaf je een tik om weer rechtop te zitten…Na een halfuur klonk een belsignaal en dan werd er afgewisseld met wandelmeditatie, dan moest je de volledige aandacht op het uiterst traag bewegen van de voeten leggen…er kwamen allerlei gedachten op die je moest laten passeren zonder er bij stil te blijven hangen, als dat toch gebeurde en je er bewust van werd ging je weer concentreren op de ademhaling in de neus.

Het sobere middagmaal smaakte toch lekker omdat je er volledige aandacht aan schonk en heel traag at. Dat was in het begin een aangename afwisseling met de lange meditatie sessies .Ik had het ook heel moeilijk dat er geen echt avondmaal was en vaak knaagde de honger maar dat wende wel na een paar dagen.

Meditatieruimte Nilambe

De slaapplaats was spartaans met alleen de hoogstnodige voorzieningen en met mijn kamergenoot kwamen we overeen om te zwijgen zoals gevraagd werd, dat was ook erg leerzaam.

Heel geleidelijk aan lukte dat beter en kwamen er minder gedachten op, je kon het vergelijken met wolken die voorbijkwamen en die je gewoon liet passeren en dat gaf een rustig gevoel.
Omstreeks de zesde dag vond je het al heel gewoon om je te concentreren en je voelde je steeds meer helder worden in je hoofd omdat je bijna geen gedachten meer kreeg. In het privé gesprek van de zevende dag waarschuwde de leraar me dat er wel iets verrassends zou kunnen gebeuren in de volgende dagen dat me zou overweldigen,” Aanvaard dat geluk mocht het gebeuren en deel het in je geest met iedereen vol dankbaarheid”.
Toen ik de achtste dag in de morgen mijn wandelmeditatie deed langs het paadje waar ik iedere dag passeerde gebeurde er iets speciaals. Het was een mooie ochtend las meestal maar nu viel mijn aandacht plotseling op een heel klein bloempje langs het pad. Het was alsof er een waas van me afviel ik voor het eerst na een periode van blindheid weer kon zien, het zicht was zo helder, de kleuren en vormen zo fascinerend dat de tranen in mijn ogen schoten van ontroering bij zoveel moois al in zo iets kleins…zo zuiver was mijn geest geworden!

Meditatieruimte Nilambe

De dag daarop gebeurde er iets heel bijzonders tijdens de meditatie. Ik voelde me zo licht als een pluim worden en werd in een soort wervelwind opgenomen naar een bron van heel puur licht die je in een gevoel van opperste geluk, ultieme eenheid en liefde onderdompelde.
Dat duurde misschien een minuut of zo en ik had de kans om zoals de leraar aangeraden had ook mijn medemensen in gedachten te laten delen in dat gevoel. Ik voelde me een ander mens in pure rust en evenwicht.
De laatste dag nam ik ‘s morgens in stilte afscheid terwijl de andere leden van de groep nog aan het mediteren waren en ik nam de bus uit Nilambe terug naar Kandy. Blijkbaar viel het de mensen op dat ik zo rustig was en een zekere uitstraling had toen ik weer in de stad aankwam en een andere bus nam naar mijn bestemming. De gastvrouw vroeg niet hoe het ik het gemaakt had in de retraite , ze zei dat ik er heel gelukkig uitzag.
Een paar dagen later moest ik met de trein terug naar de hoofdstad Colombo om het vliegtuig te nemen naar Europa. Tot mijn verwondering had ik dit keer niet de minste schrik meer om te vliegen zoals ik voordien altijd had. Ik had het gevoel dat ik een heel bijzondere ervaring had meegemaakt die me zou bijblijven.

De oude naam van Sri Lanka is Serendip, bekend door het sprookje “De drie prinsen van Serendip” die aangename ontdekkingen deden toen ze eigenlijk naar iets anders zochten. Dat leverde het woord “serendipity” op in het Engels met de betekenis van een gelukkig toevallige vondst! Sri Lanka was voor mij top serendipity!

Toen ik terug was in Vlaanderen en thuis wou mediteren ging dat erg makkelijk nu en ik voelde me ook heel rustig. Zelfs toen het nieuwe schooljaar een paar weken later begon had ik een zekere uitstraling die blijkbaar opviel bij de leerlingen. Geen wonder dat ik ook probeerde om meditatie ingang te laten vinden in mijn lessen ,zo enthousiast was ik.
Ik probeerde te achterhalen wat er met me gebeurd was en door over meditatie ervaringen te lezen.
Jaren later ontmoette ik Eckhart Tolle in India toen hij nog niet zo bekend was. In zijn boek “De kracht van het nu” beschrijft zijn ervaringen…

“Toen voelde ik dat ik ineen soort draaikolk van energie werd getrokken, eerst was de beweging langzaam, maar het ging steeds sneller, invoelde dat ineen leegte gezogen werd….””alles zag er fris en nieuw uitsloof het allemaal nog maar was ontstaan”
Ik verbleef in een toestand van onbeschrijfelijke gelukzaligheid en heiligheid..; maar zelfs de mooiste ervaringen komen en gaan, maar de onderstroom van vrede heeft me nooit meer verlaten..;soms kunnen andere mensen dat ook voelen”

Later heb ik nog twee keer een tiendaagse meegemaakt maar omdat ik nu wellicht te veel verwachtingen had gebeurde niet meer wat ik die eerst onverwachte keer heb mogen meemaken .
De eerste keer wist ik gewoon niet wat mediatie was en ik liet me er gewoon mee in dompelen met het beschreven resultaat .

Geleidelijk aan echter wende ik me weer aan het gewone leven met zijn vele beslommeringen en het mediteren verslapte wat maar nu en dan komt dat gevoel toch weer boven en ben ik erg gelukkig met wat ik daar heb meegemaakt dat mijn leven sterk veranderd heeft en de vele zorgen die ik had heeft verlicht. Allerlei angsten zijn verdwenen en als ze opkomen weet ik er raad mee.

Zo heeft die reis waar ik op zekere dag mijn weg verloor uiteindelijk een weg doen vinden…

Epiloog

Krisjna met Rama

Vrindavan pelgrims

Krisjna tempel in Vrindavan

Ik heb later nog een ervaring gehad die in de buurt kwam van wat ik meegemaakt heb in Sri Lanka. Twintig jaar later verbleef ik weer in het stadje Vrindavan (Noord-India ) waar Krisjna volgens de overleveringen in de buurt geleefd heeft .Ik wandelde er iedere dag rond in en rond de vele Krisjna tempels. Ik was onder de indruk van een jonge monnik die iedere dag aan het mediteren was onder een boddhy boom in de buurt en onbeweeglijk stil zat in een soort trance.
Op zekere avond is hij ook in de tempel waar ik vaak kom. Hij kijkt me aan en vraagt of ik ook een volgeling van Krisjna ben waarop ik antwoordde dat ik dat probeer. Hij kijkt me doordringend aan en ik voel een siddering door heel mijn lichaam schieten en ik ondervond een gelijkaardige ervaring als wat ik meemaakte in Kandy jaren geleden. Ik vroeg wie hij was en net op dat moment was er een moeder die naar haar kindje riep”Govinda kom hier!” Je hebt mijn naam net gehoord zei hij, Govinda is immers een andere naam voor Krishna! Ik vroeg waar hij vandaan kwam en hij antwoordde “ik ben overal”. Ik was zo onder de indruk van zijn antwoord dat ik niet eens meer besefte dat hij opeens verdwenen was…Ik vertelde spontaan die diepe ervaring aan een vriendin die wat verder stond in de tempel want ik kon het niet meer voor mezelf houden…
Vrindavan is een heel bijzondere plaats op aarde, een speciale plek en in de buurt ben ik nog naar tempels geweest die een heel sterke indruk op me gemaakt hebben en me bewust maakten van diepe ervaringen die ik heb mogen meemaken…

Chiang Mai 22 januari 2018

ps. persoonlijke foto’s worden later nog aangevuld

 

 

 

Olifantenprocessie Kandy

Omgeving Kandy in Sri lankaI

theeplantages in de omgeving van KandyMeditatiecentrum Nilambe in de buurt van Kandy