Van Kampot terug naar PPN

20121119-200507.jpg 20121119-200245.jpg 20121119-200051.jpg 20121119-195838.jpgZondagavond Engels oefenen bij de rivier..

Ik zat tegen de avond weer aan de rivier dicht bij mijn hotel. Een drietal jongens  die ik al had zien zitten kwamen langzaam op mij af, het bleken studenten te zijn die graag wat in het Engels wilden converseren. De meest spraakzame vertelde dat hij  later leraar Engels wil worden want er is een groot tekort aan Engels sprekenden hier door het toenemend toerisme. Hij was net 20, studeert aan de plaatselijke hogeschool  en moet daarvoor per schooljaar 500$ betalen. Zijn ouders wonen in een wat verder gelegen dorp. Het  zijn boeren die van de rijstopbrengst moeten leven; hij hoop zijn ouders later terug te kunnen betalen als hij een goede baan heeft. Ik moest aan mijn jeugd terugdenken…Ze wilden de volgende dag weer wat komen praten, wat ik niet afgeslagen heb ook al is hun Engels ver van goed verstaanbaar… Ik bewonder ze wel voor de inspanningen dieze hier willen doen om vooruit te komen…Bij het afscheid zaten ze alle drie opeen brommertje van een van de studenten die het wat beter heeft…

Per tuktuk naar Kep

Ik had eerst gedacht een paar dagen naar Kep te gaan logeren maar ontzag dan weer de verhuis..Toen ik vernam dat een tuktuk je voor 15$ de hele dag naar Kep

kon brengen heb ik maar de kans genomen. Het was natuurlijk weer al zigzaggend langs putten in het wegdek anderhalf uur lang ,maar er was veel te zien langs de weg ,de boerendorpjes, de kanaaltjes( we zitten hier al bij de Mekong delta), de rijstvelden, de kinderen die met de fiets naar  school rijden…Ik passeerde aan de ene kant de stranden bij Kep waar het behoorlijk druk was en aan de andere kant zag je het natuurreservaat van Kep. Eigenlijk was ik op weg naar Jasmine Valley Eco Resort dat door een Australiër op een gebied van 4 hectare ecologisch verantwoord gebouwd is een paar jaar geleden. De weg er naartoe was steil en modderig door de regen daags voordien en op zeker moment wou de tuktuk niet meer verder. Ik heb  de laatste paar honderd meter te voet geklommen, gelukkig had ik geen bagage mee! Ik kreeg een rondleiding in het centrum. Er is daar een natuurlijk zwembad met afgetapt water van de rivier, de hutjes zijn uit gebakken klei en bamboe gemaakt, er is een amfitheater voor optredens, een grote kleien bakoven voor pizza’s en ongelofelijk maar waar:

Een skatebowl midden in de jungle !

Ik vroeg natuurlijk of er skaters waren want ik wou die per se filmen, een Khmer jongen die blijkbaar daar voor instond gaf een demo voor mij maar door de regen was de kuip nog niet helemaal droog en hij zou na de middagrust nog eens afkomen. Je kunt er ook de boards en beschermingsmateriaal krijgen. Er was ook een Zwitserse backpacker toegekomen die het wou proberen. Hij was snowboarden gewend  maar ik mocht  niet filmen: hij moest eerst nog wat meer oefenen.

Na de vegetarische middagschotel en de rust in een rieten hangmat wachtte ik op het vervolg van de demo maar de jonge Khmer was naar de stad geweest en nog niet terug. Mijn afspraak met de tuktuk was om 15 uur om zeker tegen de avond weer in Kampot te zijn, gelukkig een kwartiertje voordien was de jongen terug met zijn motor en hij gaf nog een tweede, beter geslaagde demo; Ik was heel blij want met een lege bowl net als bij eten ben je niet veel..Toch wel een vreemd schouwspel..ik hoop er natuurlijk nog een filmpje van te maken!

Moe maar tevreden keerde ik terug van Kep!

Nostalgische wandeling…

Je kunt in Kampot rustig een paar uur in de binnenstad kuieren om de  vergane glorie uit de Franse koloniale tijd te verkennen en ook de al of niet gerenoveerde panden. Ik ben van plan ook daar een filmpje over te maken  want ik  vermoed dat over een jaar of vijf er al weer veel veranderd zal zijn…Ik heb wat foto’s genomen van oude huizen met een paar details zoals “gebouwd in 1940” (de bouwheren hadden geen idee toen van wat hen nog te wachten zou staan) een paar bioscopen uit de jaren 20,  nu als opslagplaatsen gebruikt, welke (stomme) films zouden ze dan gespeeld hebben en met welke acteurs/actrices ?

Nog meer Engelse les geven langs de rivier

Mijn ondertussen vier “leerlingen” komen iedere avond bij de rivier wat Engels oefenen en ze zijn erg gemotiveerd!

De ene wil leraar worden, een andere soldaat en nog een andere popzanger!

Soms komen er volwassenen bij die geen Engels kennen en die dan met mijn tolken vragen stellen vooral over geld.. hoeveel verdien je als gepensioneerde? Hoeveel betaal je hiervoor je hotel?, Ik zeg telkens met voorbeelden hoe duur het leven in Europa is …Internet voor de gsm kost hier 1$ voor een maand en er wordt gretig gebruik van gemaakt, als ze een woord niet kennen vertalen ze het dadelijk op hun mobieltje…

Woensdagavond was ik volop les aan het geven. Toen merkte ik plotseling dat alles rood werd, ik had niet gezien wat voor speciale rode kleuren de zon bij ondergang te voorschijn toverde…wel een uniekschouwspel…

Met hindernissen naar  Bokor

Ik wou woensdag een dagje naar het natuurgebied Bokor in de Olifantenbergen gelegen aan de overkant van de stad. Ik had de dag voordien een ticket gekocht in een toerisme bureautje zoals er zoveel zijn in Kampot om dan ‘s anderendaags met een minibusje er naartoe te kunnen gaan. Woensdagmorgen op het afgesproken uur kwam de  jongen die ik herkende uit het kantoor naar me toe, ik moest plaats nemen op de brommer naar het kantoor, daar zei de Vietnamese bazin dat er niet genoeg deelnemers waren en de toer afgelast was, jammer, mijn laatste kans, ik vroeg toch of ze niet kon bellen naar een ander agentschap om te zien of er plaats was voor één persoon meer. Ik had geluk en een tiental minuten later kwam er een busje. Ik mocht plaats nemen vooraan op de plaats van de lenige slanke gids die wel een ander plaatsje vond; ik had geluk want nu kon ik ook de weg filmen met mijn gopro  camera..Er werden nog een paar mensen meer opgepikt langs de weg, dan nog tanken en eindelijk op weg naar de duizend meter hoger gelegen bergtop .Een ultramoderne weg als een autoweg waarvan ik later zou weten waarom die zo modern was lag voor ons open na de tolbrug. Een beetje verder op de helling moeten we stoppen want er was een explosie voorzien om stukken rots nog weg te blazen, nadien mochten we door maar de chauffeur was haastig en de brokstukken waren nog niet voldoende opgeruimd. Het onvermijdelijke gebeurde :een lekke band maar wel zonder reserve wiel..Iedereen stapt uit .In de brandende zon proberen we wat schaduw te vinden aan de kant van het busje en we wachten tot er een man komt met een reservewiel. Na een half uur kon de we verder klimmen, een adembenemend perspectief kregen we met in de verte de Vietnamese eilanden en het oerwoud..Na een uur klimmen komen we aan bij de eerste stop…

Ook in Bokor nostalgie 

Een oud vervallen hotel uit de franse tijd ,de jaren 20 waar men probeerde een zgn “hillstation” te bouwen om in de koelte van de berg soelaas te krijgen tegen de ergste hitte, wat restanten van een  keuken enzomeer, we passeerden  een heel groot beeld, een soort vrouwelijke boeddha maar het was een woudgodin de de inwoners beschermt  tegen gevaren

we zagen ook keen oud Romaans gebouwd kerkje vol rood mos en in de verte een oud casino ,een postgebouw ,nu allemaal verlaten.

Chinese roofbouw

Wellicht hebben de Chinezen het geleerd van de Fransen maar nu bouwen ze midden in wat ondertussen een natuurgebied geworden was een enorm gokpaleis en golfterreinen met  alles wat je maar kunt bedenken voor mensen met veel centen. Zonder te letten op de natuur wordt hier maar gebouwd: een paar duizend (slaven)arbeiders verdienen hier wat en de gids vertelt dat dit het enige goede is aan het terrein, wat meer inkomen voor die mensen. Ondertussen zijn de wilde dieren gevlucht en kun je geen uitstappen meer maken in het eigenlijke natuurreservaat, de plannen zijn enorm groot ,het is er wel erg winderig en koud vlak bij de kliffen, wellicht vinden ze daar ook een oplossing voor…

Ik ws wel gedeprimeerd toen ik terug was om wat er allemaal voor geld te koop is in Cambodja…

Naar de vismarkt 

De baas van het hotel wou me de laatste nog wat helpen met mijn film omdat hij hoopt er ook te kunnen van profiteren voor zijn hotel. Hij bracht me nog een naar de centrale markt met de vele visverkoopsters. Ook  de kleinste visjes (die eigenlijk niet gevangen zouden mogen worden) worden gebruikt om er de zgn fishcakes van te maken.

‘s Avonds vroeg hij om de BBQ ook nog eens te filmen, we zien wel wat er van wordt, ik heb in ieder geval heel veel materiaal mee uit Kampot om later te monteren.

Terug in PPN

Vrijdag morgen ben ik dan vroeg uit Kampot vertrokken met een iets comfortabeler minibusje dat de 145 km aflegde in een kleine 3 uur.

In PPN was het erg druk ,het leek wel een bezette stad met de USA-ASEAN conferentie aan de gang ,overal militairen en af en toe een sirene om het verkeer stil te leggen terwijl een reeks Vips passeerden in allerijl; Obama komt maandag 19/11 naar hier, ik zal dan net vertrokken zijn naar Thailand.

‘s Avonds ben ik nog gaan wandelen naar het kleurig opgefriste plein in de buurt van het Independence monument.

Een aantal krotbewoners moesten ook tijdelijk vedwijnen langs de weg die de VIPs volgen vanaf de luchthaven…De democratie heeft nog een lange weg af te leggen hier …

Laatste loodjes in PPN

Zaterdag ben ik toch nog eens naar het koninklijk paleis geweest, ik vernam dat de zilveren pagode een van de top plaatsen in PPN toch weer toegankelijk is sinds de dood van Sihanoek.

Het was er eg druk met veel groepen westerlingen  maar ook Chinezen ,Vietnamezen  die al puffend van de warmte de gidsen volgden.

Leden van een Vlaamse groep die ik aanklampte waren pas aangekomen en zouden een dag later naar Angkor Wat vertrekken, ze hadden ook heel veel moeite met de vochtige warmte …

ik keerde te voet terug en onderweg dronk ik nog een espresso. Een gezette oudere Khmer wilde met me praten, hij was chef kok in een van de duurste hotels in PPn langs de Mekong ,de goedkoopste kamer 120$ per nacht. Daar zou je moeten logeren zei hij…Waarom doe je hier geen business ,er  zijn hier opportuniteiten.Toen ik vertelde dat ik een gepensioneerde leraar Engels ben wist hij ook raad :”geef les Engels aan rijke Khmers die willen zaken doen, je broodje is gebakken hier en je zult kunnen logeren waar je maar wilt” …Mijn klein broodje is al lang gebakken dacht ik…Thuisgekomen mocht ik alweer van kleren veranderen die doorweekt waren van het zweet…

Afscheid van Cambodja

Het is wel met spijt dat ik afscheid neem van Cambodja, het is er nog authentieker dan in Thailand en de mensen zijn er echt vriendelijk. Toen ze in het hotel van me afscheid namen vroegen ze” tot volgende keer ? “Was het niet van het voor mij erg lastige klimaat dan zou ik zeker terug willen komen.

De volgende morgen vroeg om niet in de drukte te zitten liet ik me naar de luchthaven rijden en was ruim op tijd voor de vlucht naar Bangkok. Wie kwam daar een paar uur later aan met Airforce One ? Juist! ‘s Avonds toen ik al weer in mijn flat was in Chiang Mai kon ik de rechtstreekse persconferentie volgen van de president samen met de vrouwelijke premier van Thailand.