Woensdag 04 -01-17  Independence Day! (Birma: deel zes)

Woensdag 04 -01-17 Independence Day! (Birma: deel zes)

Bussen rijden af en aan en de begeleider roept de bestemming af…

 

De voormalige koloniale wijk in feeststemming!

Ik dacht met een taxi nog eens naar de Boyoke Market  te gaan zoals in het begin van mijn reis. In het hotel verzekerden ze me dat de markt open gaat om 10 uur. De taxi komt er toe, jawel: gesloten! De chauffeur wilde me terugrijden maar dat was niet naar mijn zin en ik had plotseling  een idee. Vorige reis zeven  jaar geleden was ik naar het oude koloniale centrum gaan wandelen in het hart waarvan de fameuze Sula Paya Pagode staat. Breng me liever daar naartoe zeg ik . Ik had geluk er was juist een ceremonie bezig ter gelegenheid van de Onafhankelijkheidsdag! Bussen rijden af en aan en de begeleider roept de bestemming af…

Er loopt heel veel volk rond in feestkledij met kinderen die in het nabijgelegen park willen spelen. Gezinnen gaan picknicken met de herkenbare  Indische inox eetketeltjes… Jonge koppeltjes zoeken een veilige plaats in de schaduw, er zijn toch wat toeristen komen opdagen. Ik wil geld wisselen. In mijn  vorige reis kwamen geldwisselaars je aanspreken, ik herinner me dat ik achteraf bedrogen werd door hun trucjes en dat wou ik nu zeker vermijden, maar de banken zijn gesloten vandaag! In de buurt is er een infopunt voor toeristen, daar kan ik mijn licht opsteken! Er zitten een drietal luisterbereide dames. Ik leg mijn probleem uit en ze vertellen  dat ik bij hen kan wisselen als ik niet veel nodig heb, voor twintig  kraaknette dollars uit mij reserve dollars krijg ik een heel goede wisselkoers en ik kan weer een tijdje voort!

Ik film en fotografeer wat en tegen  de middag keer ik met een taxi terug en eet in een restaurant dat  ik al vertrouw  in de buurt van mijn hotel.

Na de siësta  wandel ik nog wat rond in de buurt.  Er is een wedstrijd bezig tussen twee ploegen die “Birmaans Voetbal” spelen, luid aangewakkerd door fans die aan de theetafeltjes zitten in de buurt . Dat voetbal is een soort volleybal alleen met de voeten, nogal spectaculair. Ze spelen met een bamboe gevlochten bal!

Lekker gaan eten in Chan Yoe Yar

Voor mijn laatste avond wil ik nog eens lekker gaan eten in het beroemde Chan Yoe Yar Restaurant en dat mag zeker op de nationale feestdag! Ik ga al op stap om zes uur en de benedenzaal zit al goed vol. Ik krijg een plaats op de verdieping naast de trap en heb er een goede uitkijkpost. Er zijn ook aparte kamers voor speciale groepen zoals de Britten hun dat voor getoond  hebben. Ik zie in een kamer reuze schotels schaaldieren binnen brengen en nog veel meer van dat lekkers. In een andere kamer verdwijnen een groep luidruchtige Chinezen die vermoedelijk in Yangon zaken doen  zo te zien.

Ik volsta met minder en vraag aan een kelner iets dat hij kan aanbevelen voor één persoon en ze brengen dan een heerlijke Shan curry mee met een Myanmar biertje. Myanmar heeft ook zijn eigen wijn maar die vond ik wat duur en ik ken die niet.

Ik geniet traag van mijn maaltijd want het is erg veel. Ondertussen geraakt de bovenzaal ook vol, de kelners in traditionele klederdracht hebben de handen vol.

Als ik klaar ben en de rekening vraag komt de groep Chinezen ook naar buiten met veel lawaai, ze houden mekaar goed vast want kennelijk hebben ze daar goed gedronken, buiten moeten sommigen zelfs steun krijgen tot bij de auto. Bij het achterom kijken zie ik dat het traditionele huis een modern bijgebouw heeft met allemaal glas; de koks zijn er nog volop aan het werk!

Ik vind zonder hulp  en te voet mijn hotel terug ,tevreden dat ik het gered heb!

donderdag 05/01/17 terug naar Chiangmai!

naar de luchthaven

Na een laatste ontbijt en wat inpakken komt de taxi om 10 uur om me naar de internationale luchthaven te brengen. Ik dank het jonge personeel dat  bijzonder vriendelijk is , overigens de meeste Birmanen zijn erg vriendelijk en spreken je altijd aan met “Mingelaba”, welkom!.

De drukte onderweg valt nog mee, hier en daar wat moeten we wat wachten aan de verkeerslichten waar jongens weer een en ander proberen te verkopen.

In de nieuwe internationale luchthaven zoek ik de “Bangkok Air” check-in maar het is nog te vroeg  en ik ga wat zitten in KFC waar ik normaal nooit ga, dat is het enige restaurant dat open is en wacht wat. Tegen 11.30 kan ik inchecken en de immigratie controle gaat vlot, ik kom bij de tax-vrije zone die erg groot is en waar je door moet zoals dat nu overal de gewoonte is, geld met rollen . De nieuwe luchthaven is gemaakt tegen het groeien er is nog heel veel ruimte . Ik ontmoet een ouder Amerikaans echtpaar ze vragen  zich af  hoever ze nog moeten door die shopping wereld, ik zeg al lachend ,ze hebben het toch van jullie geleerd!

In de regen naar mijn verblijf…

Ik neus wat rond en zoek iets wat te koop is met de rest van de Kyats waar ik toch niets meer mee kan doen en vind nog een stenen olifantje …

Een kwartier voor vertrektijd 13.40 is iedereen er en de propeller ATR 600 vertrekt  noordwaarts en een een uur later landen we in Chiangmai. Ik krijg weer een visa verlenging voor twee maand en wacht in een lange rij op een taxi, gelukkig ken ik de weg want de chauffeur kent de straat van mijn appartement niet. Het regent en het is maar 20graden ,wel een aangename afkoeling na de hitte van zuid Myanmar!

Werk voor de boeg

Zuid Myanmar, de bezochte plaatsen zijn gemarkeerd

Als ik wat uitgerust ben begin ik mijn foto- en filmmateriaal te monteren samen met wat ik zeven jaar geleden al gedaan heb voor het noorden van Birma. Ik ben benieuwd in wat er van de jeugd die ik ontmoet heb in Myanmar zal geworden als zij volwassen zullen zijn. Tegen het najaar hoop ik klaar te zijn. De eerste film en dia presentatie over “Myanmar verandert snel “( werktitel) is gepland voor 17 oktober 2017 aanstaande in Oostkerke!  Ook wil ik ook ondertussen nog meer actuele informatie inwinnen over dat land !

ps. Het eerste deeltje van de documentaire over “Moulmein, waar de tijd bleef stil staan” is klaar! Straks  beginnen met “Dawei aan zee”…