Woensdag 1 maart 2017

Woensdag 1 maart 2017

Vorige week heb twee oorlogsfilms gezien die zich in Japan afspelen.
De eerste film “In this corner of the world” werd vertoond in het kader van de Japanse filmweek.
Het is een nieuwe tekenfilm van Sunao Katabuchi. Een meisje speelt de hoofdrol, bijna nog een kind bij het begin van de tweede wereldoorlog.
Het verschil tussen een tekenfilm in pastelkleuren en de harde werkelijkheid van de oorlog die erin wordt vertoond is erg groot. de film bekijkt de oorlog van uit het standpunt van de Japanners voor wie de oorlog langzamerhand aan het keren is en ook zij worden geconfronteerd  met bombardementen die het leven meer en meer ontwrichten. De sirenes om de mensen aan te sporen naar de schuilkelders te vluchten deden bij mij herinneringen opleven aan een vergelijkbare situatie en de oorlog kwam plots dichtbij.
De situatie werd steeds erger en wat je weet dat er zal gebeuren, de twee atoombommen  worden gedropt … (het meisje woont niet ver van de stad Hiroshima ) Zij merkt het zijdelings door de atoomwolk in de verte en de lichtflits en ze wil terug naar de stad…gruwelijke beelden .Langzamerhand hervat het leven na deze vreselijke gebeurtenissen.

De tweede film was van een heel andere aard,”Hacksaw Ridge” van Mel Gibson. Het is een biografie van Desmond Doss ,oorlogsheld in zijn land .Hij wilde helpen als verpleger zonder wapens te moeten dragen. Na heel wat tegenkantingen trekt hij uiteindelijk toch naar de oorlog en wordt in1944 ingezet op het Japanse eiland Okinawa,
waar zijn regiment een moeilijke bergkam moet innemen, het is een vreselijke strijd tegen de Japanners in onmenselijke omstandigheden. De held slaagt erin om heel wat van zijn gewonde strijdmakkers te redden!
twee werelden van verschil mooi om eens samen te zien!

lucht eind februari in CMU park

woekerende waterhyacinten opruimen…

Ik ben nog een paar keer teruggeweest naar het CMU park, het was er niet zo rustig, de woekerende waterhyacinten moesten een opruimbeurt krijgen…en de lucht is niet meer zo blauw als een paar maand geleden… de luchtvervuiling heeft er veel mee te maken, gelukkig zijn akkerverbrandingen nog niet gezien…

ik ken de naam niet van deze bloeiende boom die ik er zag  maar als je een detail bekijkt van de bloemen en je ziet  hoeveel er aan een boom staan dan merk je dat de natuur wel heel vrijgevig is…

Het sportstadium is in de koele morgen uren een geliefde plek om er duchtig te trainen voor de studenten van de nabijgelegen sportfaculteit…

Ondertussen zijn mijn dagen hier geteld en dit is voorlopig mijn  laatste blog uit Thailand. Binnenkort kom ik weer naar Oostende en hoop een beetje zon mee te kunnen brengen in de nabije lente!

 

 

 

blauwe lucht in december in CMU park