Woensdag 21 dec 2016

Woensdag 21 dec 2016

 

Dit wordt vermoedelijk mijn laatste bijdrage voor dit jaar, volgende week ben ik in Birma . Ik hoop daar ook aan mijn blog te kunnen werken maar het is niet zeker om die te kunnen versturen, ik hoor dat de internet verbindingen daar eerder traag zijn en wacht dus af…

Ondertussen heb ik mijn documentaire kunnen vertonen in Sangdee Studio en het is een succes geworden. Het is altijd druk in het weekend met activiteiten voor ex-pats in de stad en kenners vertelden dat de opkomst heel goed was volgens hun normen. Technisch verliep alles erg vlot en ook de onderschriften waren goed leesbaar. Voor het eerst moest ik nu zelf een inleiding geven en dan nog in het Engels, maar het vlotte erg goed. Nadien waren er veel vragen en heel  positieve reacties. Voor mij was het belangrijkste dat mijn film bewezen heeft dat het verhaal over kinderen als slachtoffer van de oorlog universeel is. De aanwezigen waren meestal Engelstaligen  ( VS,UK) Nadien was er nog een receptie en ter attentie van mij hadden ze ook frietjes klaargemaakt die erg gesmaakt werden.

Ik kreeg ook nog deugddoende schriftelijke reacties waarvan ik er hier enkele laat volgen;

Een Amerikaanse mevrouw van Joodse afkomst schreef :

“Thank you so very much for having the courage to tell your story. I realize you created this documentary for your younger siblings to understand what transpired through those very difficult years, but I am appreciative that I saw a period of time portrayed through your eyes as a little boy. You said in your introduction, “Once a War Child, always a War Child”. I continue to play your story in my head: A menagerie of feelings continue to swirl throughout my mind and body trying to make sense of my mangled emotions. You gave me a gift tonight.”

Brian (Ierland)

  “I would like to add my voice to the chorus of thanks and admiration for your documentary on Friday evening. It was most interesting and I am very glad I was in Chiang Mai for the screening. I had been looking forward to seeing it for a long time.

The story is very engaging and has great resonance on many levels, not only for children of war but I think for a wide audience.  Certainly for many of us who make our own journey of healing throughout our lives it touches many chords.

I admire and respect the integrity you tell the story with and the personal cost of doing so.

Alfons it must be very satisfying to have completed the journey and to see the professional manner in which everything came together in the documentary. It has been on my mind ever since. A very valuable project. “

Eddy (Antwerpen)

“Nogmaals mijn oprechte felicitaties met je film, bedankt om dat met zovele geïnteresseerden te willen delen.

Ook prachtige foto’s in City Live magazine. Zullen ze in België van opkijken dat je de pers haalde in Chiang Mai.”

De mogelijkheid bestaat dat de film in januari/ februari nog vertoond wordt in Documentary Arts Asia als het centrum weer geactiveerd is , het werd in elk geval gevraagd; daar komen dooreen genomen wel meer Thais. Als ik zelf de inspanning doe wellicht ook in CMU universiteit in de faculteit media art…waar uitsluitend jonge Thais komen. Het probleem is dat ik alleen Engelse onderschriften heb en Thais zijn dat niet zo gewend…

Ik ben zaterdag naar de toneelvoorstelling geweest in the Gate Theatre  naar “Laundry and Bourbon” .Er was veel volk en veel jonge mensen uit de Ex-pat community. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om te vragen hoe het zat met de voorstelling “Reindeer monologues” waar ik aan mee zou doen en waar ik niets meer van gehoord heb. De organisator vertelde me dat het bestuur het niet eens was met de manier waarop de regisseur het stuk wou brengen ( ik vermoed nogal gedurfd) en er werd besloten  het van hun programma  te schrappen omdat de regisseur voet bij stuk hield. Blijkbaar zou hij het in eigen regie ergens brengen in een andere  locatie, ik wacht dus af. The Gate Theater is in Amerikaanse handen en  niet al te progressief vermoed ik, in het stuk dat ik zag werd er gewaarschuwd voor vulgaire taal en geweld, ik heb er niet veel van gemerkt…

Doordat het toneelstuk niet doorgaat  ben  ik vrij om vanavond  het kerstfeest van de fotoclub bij te wonen  in de vaste locatie bij de rivier met onder andere een kerstbuffet…

Zondag ben ik eens naar “Promenada” shopping mall en resort geweest. Dat  ligt redelijk ver van het centrum dicht bij de autoweg .Ik wou de film ” Rogue One ” in 3D zien en dat kon je alleen daar. Ik vernam dat er een gratis shuttle bus is die om het uur vanaf een paar grote hotels in het centrum naar Promenada rijdt en heb er eens gebruik van gemaakt . Het probleem voor de  3D versie is dat die niet ondertiteld is in het Engels maar ik had de film al gezien en kende het verhaal voldoende , in 3D is het erg indrukwekkend zeker voor een film die zich in de ruimte afspeelt .

 Het wordt hier ondertussen erg druk met de vele toeristen die met de kerstvakantie naar Thailand komen.

Ik zal die drukte hier niet meemaken want vrijdag vertrek ik naar Birma en breng de kerstdagen door  in de hoofdstad Yangon en de nieuwjaarsdagen aan zee meer in het zuiden; het zal zeker in de hoofdstad ook druk zijn maar niet zo erg als hier. Ik hoop een nieuwe bijdrage te kunnen versturen uit Birma als het lukt .

In ieder geval wens ik iedereen een zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar!

Terloops met al die koop en eetdrukte die ieder jaar toeneemt  zou men bijna vergeten waar het volgens mij nog steeds om gaat :

Terwijl ze daar waren, brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde hem in een doek en legde hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het nachtverblijf van de stad.” (Lucas 2: 1-10)

Tot binnenkort!