Zondag 10 augustus 2014

Zondag 10 augustus 2014


Klachtenkoor

De Mozambikaanse dansers

 

 

Nog moe na de slotavond van een heerlijk TAZ 14 zie ik dat het alweer drie weken geleden is dat ik nog mijn blog heb aangevuld. Ik zal dan ook voornamelijk  die tien TAZ dagen proberen in  herinnering te brengen.

Maandag 28  juli 

Maar vooraf iets anders. het was slecht weer en de ideale tijd om een goede film mee te pikken: „Boyhood” in Kinepolis. Twaalf  jaar dezelfde  jongen volgen van kind  tot adolescent in zijn omgeving, een uitzonderlijke prestatie en een meesterwerk dat iedereen zou moen zien, je overloopt er ook je eigen leven mee met hoogte en dieptepunten !

Donderdag 31 juli

De eerste voorstelling van TAZ die ik meemaakte was meteen een voltreffer: „Point of intersection” een dans van twee Mozambikaanse koppels. Ik reisde  in 1977 twee maanden in dat land met enkele vrienden en dat was de aanleiding om  die voorstelling wel eens te gaan zien, de symbolische weergave van hun strijd voor onafhankelijkheid en rechtvaardigheid werd heel knap uitgebeeld. Ik heb nadien nog wat vrienden op die voorstelling getipt  en ze waren nadien ook erg onder de indruk!

Jammer genoeg kwamen ze maar voor twee dagen in het aam van „BatoKongo”

Nadien heb ik nog de TAZ première van het “Oostends Klachtenkoor” aanhoord in het park , heel knap gedaan met  ook nog een sportieve inleiding door  de burgemeester… hij weet wat gedaan nu…

Ik heb overigens zelf ook nog klachten genoeg in verband met het verkeersbeleid, een greep alleen nog maar over het fietsbeleid! „Kunnen de mensen van TAZ eindelijk eens zorgen voor goede fietsstalling?”

„Nu kun je nog je fiets stallen bij Kinepolis, je moet er eens op letten wat er zal gebeuren met het FFO!”

„Miljoenen euro voor ondergrondse parkeergarages, hoeveel voor fietsstalling?” Ik stop er voorlopig maar mee anders zit ik bij de „Oostende zit vol klagers, dat is niet meer gezond…”

Het park is de ideale omgeving  voor wat vroeger „café Koer” was en als het weer zoals dit jaar wat meezit is het zalig toeven daar !

Vrijdag 1 augustus

de ster van Raoul ServaisDe grote Oostende cineast Raoul Servais werd beter laat dan nooit met een ster gevierd bij de Gapers in het raam van FFO. 

Raoul Servais Ik had me voorgenomen om ook een paar kortfilms te bekijken in de „Klas „ van de GPO maar het paste niet altijd; vandaag zag ik  „Cadet” van Kevin Meul met een ontdekking van een jong acteurs talent waar we nog over zullen horen zei hij bij de nabespreking..

Nadien  volgde nog een hulde aan de grootmeester van de animatie film. Hij is nu 85 en nog altijd actief in de filmwereld, een voorbeeld om mij aan op te trekken. Ik heb me ook ingeschreven om in de Publieksjury te zitten voor een reeks films waarin  hij  voorzitter van is.

Er was nadien een druk bijgewoonde receptie in de Panorama zaal van de GPO maar ik had nog een afspraak voor de voorstelling „Ensor” in het „Bosje” en ik genoot er van de fantasierijke voorstelling ook al mocht die van mij iets korter, Het was dan ook na middernacht toen ik thuis kwam.

Zaterdag 2 augustus

In het park van een aperitiefje genoten met Raf en Anne en dan naar de voorstelling „Looking for Paul” geweest, ik had me jammer genoeg niet goed voorbereid en was geshockeerd door de „pornografische” slotscène waardoor ik ook nadien niet meeklapte. Thuisgekomen las ik de recensie in de NRC en ik begreep nu waarom, ik was er ook ingelopen en dacht dat het verhaal echt gebeurd was…

Zondag 3 augustus

Vandaag de kortfilm „ De weg van alle vlees” met nabespreking van regisseur Deben van Dam” gezien, eens een andere kijk op wat verplegers doen om het werk boeiend te maken…boeiende nabespreking…  

Nadien zag ik een aflevering van „White rabbit, red rabitt” van de Iraanse schrijver die zijn land niet uit mag en die een originele manier vond om zijn toneel te laten opvoeren door een acteur die het werk niet kent een interactieve rol  te laten spelen, mijn voorstelling was met acteur Peter van den Eede die zich zoals gevraagd strikt aan de tekst hield. ik vond het boeiend maar heb niet kunnen vergelijken met andere „acteurs”.

Er zijn natuurlijk ook allerlei randactiviteiten zoals Graffiti muur in het park en stamping in GPO

Stamping in GPOGrafitti bij de kioskMaandag 4 augustus

Vandaag eens gratis voorstellingen bijgewoond, toevallig ook de honderdste verjaardag van het begin Wereldoorlog I.

De kortfilm was „Wolfsmelk” van regisseur Hans Vercauter ,knappe film met ondermeer  actrice Marijke Pinoy , die ik nadien terugzag op de kiosk in het park waar ze een tekst voorlas naar aanleiding van deze  beruchte verjaardag. 

Nadien bracht  de extraverte Tom Lanoye nog poëzie – die van de radicale vernieuwer Majakowski . Hij zette de absurditeit van het grote slachten om in dissonanten en opengebroken structuren. Schrijnend materiaal voor een literaire performance van allure door Tom.

Al die MiseriaIk ergerde me weer aan dames bij de toog die blijkbaar hun gelal beter vonden dan de poëzie, er is zoveel plaats in het park maar ja …het omgekeerde van TAZ is ZAT…

Mijn bijdrage aan de herdenking heb ik op FB gezet :”

Vandaag 100 jaar geleden….iedere familie heeft wel iemand die slachtoffer was van WOI. Hier in het nu vredig dorpje Zande, toen op 10 km van het IJzerfront werd in 1915 grootoom Désiré Vandenbussche door een verdwaalde shrapnel gedood, hij liet een weduwe na en 6 kinderen , (foto familie-archief : groottante Meranna met haar  zes kinderen…)Vandaag zou men zeggen “collateral damage” en weer overgaan tot de orde van de dag…”

Weduwe Meranna Vandenbussche-Duynslaegher  en kinderenIk stond op het punt naar huis te gaan, moe van het staan vlak voor het podium en wetend dat ik de volgende dag een fietstocht zou maken met broer Reimond toen ik  broer Raf tegenkwam met Gentse vrienden , ondermeer weer Marijke Pinoy die ik feliciteerde met haar bijdrage over de getergde Palestijnen. 

We keken samen nog naar „ Al die Miseria” die uitmuntende meidengroep met opera-achtige muziek!Het was weer na middernacht toen ik mijn fiets moest lostornen  uit de  fietsenverzameling …

Dinsdag 5 augustus 

In de voormiddag luisterde ik alweer naar Tom Lanoye in de Literaire matinee , dit keer was hij wat minder op dreef door vermoeidheid maar zijn voordracht  van oorlogspoëzie van Sassoon was ontroerend…

Om 13 uur moest ik al aan het station staan om broer Reimond te ontmoeten om samen een fietstocht naar Gistel te ondernemen .We reden langs het nieuwe fietspad langs de Gistelse steenweg naar  het kerkhof waar ik een groet bracht aan het graf van zijn onlangs overleden zoon en dat van onze ouders…het valt op hoeveel namen ik al ken op de grafzerken …Nadien reden we door het Nieuwland „ een nog zeldzaam mooi gebied in  het volgebouwde West-Vlaanderen dat pronkt  met protserig verbouwde luxe fermettes, gebouwd met woekerwinsten …

De tocht  deed me ook denken aan mijn jeugdjaren, het is oogsttijd en als student werkte ik bij een boer op het korenveld in Slijpe …Een pannenkoek in het „Routekotje” deed ons deugd en via de oude spoorweg reden we terug naar Oostende. Een frisse pint in Citypark met uitzicht op mijn flat was een mooie afsluiter…Die avond was ik te moe om nog naar TAZ te gaan …

picknick in het parkWoensdag 6 augustus 

Geen kortfilm dit keer want om 17 uur kwam ik voor het eerst in het Variété theater in Oostende voor het optreden  van  „ De Bloem van de natie brengt u in vervoering” door  de gelijknamige Nederlandse groep ; Ze begonnen met het absurde ultrakorte toneel „ de Zucht „ uit de jaren twintig en wisten in de „nabespreking” er  een grappig uurtje aan te breien.

Donderdag 7 augustus

De kortfilm was dit keer  „ The fall „ van de Oostendenaar Kristof Hoornaert  die een zeer sobere en efficiënte  versie van een moreel dilemma bracht. Nadien vertelde hij wat meer over de film en zijn plannen, iemand om te  op te volgen…

Om 19 uur zag ik of moet ik zeggen trad ik op in „Audience” de „derniere „ van Ontroerend Goed” de centrale gast zelf van TAZ met het thema  „de manipulatie van de media” … heel speciaal, nadien kon ik nog een nabespreking bijwonen dank zij regisseuse Griet Spanhove die ik na lange tijd weer ontmoette op TAZ , ik heb een aantal keer gespeeld onder haar regie waarbij  ik in het stuk „Alice” een  hoofdrol  had zowat achttien jaar geleden…

De regisseur van OG gaf in de nabespreking een idee van wat ze in de 140 voorstellingen ook in het buitenland al meegemaakt hadden…Vlamingen waren het meest onverschillig, niet om trots op te zijn 

Vrijdag 8 augustus

De voorstelling van het FFO had plaats inde Panorama zaal van GPO omdat er nadien nog een receptie zou zijn. Ik zag twee tv monitoren vooraan en was benieuwd hoe de trailers zouden overkomen bij daglicht en met de zon erbij . Ik had namelijk tijdens  de Erfgoeddag mijn film „Afghaanse gezinnen in Oostende „ moeten vertonen in bijzonder slechte lichtomstandigheden en jawel het was van weer van dattem. Ik versta niet dat het FFO dat de pretentie heeft „het Cannes van de Noordzee”(sic)  te zijn zo iets niet vooraf wist…

Ik besteedde niet veel tijd aan  de receptie want er wachtte nog iets bijzonders.Wellicht het hoogtepunt voor mij van TAZ : de dansvoorstelling „The dog days are over „ van ICKAmsterdam en Jan Martens.

Rafs commentaar „De hitte van zomers zwoele hondsdagen in springtime ritmes op scène met als slot de zachte zonsondergang op de natte lijven, #TAZ14 “Dog days are over ” is een must see voorstelling.!”

Zaterdag 9 augustus 

Mijn slotvoorstelling was „ A history of everything „ door Ontroerend Goed in samenwerking met Sydney Theatre Company „ in het Engels. Met eenvoudige middelen werd een retrograde geschiedenis van het heelal gegeven, mooi maar het boeide me niet genoeg ik zag het eerder als een educatief spel…

Lezen in het parkMet nog een drink in „Den Hof” besloot ik deze zoveelste  TAZ tiendaagse met veel experimenteel toneel dank zij Ontroerend Goed. Broer Raf ontdekte nog dat de centrale gast voor volgend jaar „ Theater Zuidpool „ is . Hopelijk wordt het even goed!

Zondag 10 augustus 

Ik eindig mijn blog terwijl ik de gietende regen hoor van op mijn veranda, leuk schrijfweer en zoals vorige keer moet ik ook helaas weer eindigen met „Vandaag hoor en zie ik in het nieuws nog altijd tragische berichten zowel over Palestina als Oekraïne”  Hamas in een wurggreep van een veel te machtig en door de wapens van de VS gesteund Israel kan moeilijk gaan onderhandelen en ondertussen wordt de bevolking uitgemoord door een „land” dat zelf slachtoffer was in WOII

Nog een zopas ontvangen mailtje om te besluiten:” We have received your film „Poisoned Source of Life”, which you have submitted to our festival Internationale Kurzfilmwoche Regensburg / International Short Film Week Regensburg.

In February 2015 at the latest, we will inform you if we have selected your film for our festival.

All the best for you and your film!

INTERNATIONALE KURZFILMWOCHE REGENSBURG

// INTERNATIONAL SHORT FILM WEEK REGENSBURG”

Op hoop van zege. Volgende keer meer over mijn filmactiviteiten…