Zondag 20 juli

Zondag 20 juli

de nieuwe westerpier Cinemarno Afrikaanse loopgraven IMG_3063

Zondag 20 juli 2014

Terwijl de meeste mensen in de zomer  op reis willen of moeten gaan is het voor mij de tijd om ter plaatse te genieten van de mooiste tijd van het jaar, zeker als je bij de zee woont. Voor mij dus geen meerdaagse uitstappen maar genieten van de zomer en naargelang van het weer gaan wandelen aan zee of  een tentoonstelling meepikken als het weer wat minder is, zo ben ik naar Cinemarno geweest met documenten uit het leven van onze Oostendse zanger, naar de expo over de deelname van Kongolezen tijdens WOI. Natuurlijk heb ik dit jaar ook gekeken naar de voetbal hoogdagen en de Ronde van Frankrijk die ik al sinds mijn jeugdjaren volg…

Ondertussen ben ik een paar keer naar het ziekenhuis geweest voor een check up met goed gevolg en kan ik nu  een paar lezingen voor bereiden  over India die ik in het najaar wil geven. Ik neem  deel aan een paar filmwedstrijden voor kortfilms en werk nu goed door aan mijn script voor een nieuwe documentaire over mijn kinderjaren tijdens de oorlog. Ik heb nu al het materiaal waarover ik tot op heden beschik geïnventariseerd en kan dan beginnen met het eigenlijke script.

zondag 6 juli

Ik werd uitgenodigd door oud-leerling en vriend Lode  naar de St-Godelieve processie waar hij traditiegetrouw ieder jaar aan deelneemt maar dit jaar was bijzonder, hij werd hij 6O en gaf een uitgebreide receptie in Gistel; Ik was al jaren niet meer naar de processie geweest sinds ik daar geen familie meer heb. Vroeger ging ik natuurlijk ook mee in de processie toen ik nog in Gistel woonde.Ik had pech dit jaar, het slechte weer verhinderde de processie om uit te gaan en de traditie zegt als het regent op de feestdag van Godelieve (6 juli) regent het voor zes weken. Ik moet zeggen dat de eerste dagen nadien de voorspelling waar bleken te maken ,laten we hopen dat het geen zes weken duurt.Het was voor mij ook een kans om weer heel wat Gistelnaren te ontmoeten, oud-leerlingen en oud collega’s  natuurlijk ook .Ik kon nog net op tijd een late lijnbus terug nemen naar Oostende

Donderdag 17 juli 

Sinds ik op Facebook zit heb ik op soms een onverwachte manier ook kennis gemaakt met oud-leerlingen die vaak  ver hiervandaan  het buitenland wonen, ook soms met mensen die  in de buurt wonen maar van wie je het contact sinds lang verloren hebt.

Alain is zo iemand van wie ik nog heel levendige herinneringen aan het collegeleven bewaar. Een paar weken geleden nodigde hij me op FB uit om vriend te worden wat ik dan ook gedaan heb. Maar het zou Alain niet zijn als het daarbij zou blijven. Hij nodigde me uit voor een lunch ergens op een terrasje op de Oostendse groentemarkt. Met een wijntje erbij konden we naar hartenlust bijpraten. Nadien zijn we nog naar de Crayon geweest  en met een Picon erbij kwam er nog meer babbelwater bij… Om af te sluiten  ging ik nog mee naar het Kroegske waar ik tijdens mijn schooljaren wel eens met leerlingen kwam. Het deed deugd om ook met Iwein nog eens te kunnen praten over politiek en over Palestina; Ik wist toen nog niet dat op dezelfde  voor mij bijzonder leuke middag zich ook een tragedie afspeelde in Oost-Oekraïens gebied… 

Zondag 20 juli 

Vandaag hoor en zie ik in het nieuws nog altijd tragische berichten zowel over Palestina als Oekraïne; wat me dat bijzonder ergert is de afwezigheid van Europa dat volgens mij niet meer leeft behalve om te bekvechten over de postjes verdeling inde Comissie. Over de verschrikkelijke toestand voor de burgerbevolking in de bezette Palestijnse gebieden geen woord, over de vreselijke vliegtuigcrash  wordt ook  met geen woord gerept door de EU … arm Europa!

Ik ben als kind vaak moeten gaan schuilen voor bombardementen toen mijn ouders uit Oostende gevlucht waren met twee kleuters naar Gistel,  ervaringen die in mijn geheugen gegrift staan en een levenslang trauma voor mij blijven. Dat doet me meeleven met het leed van de talloze onschuldige gezinnen daar terwijl Europa toekijkt ; Ongelukkig genoeg is de  joodse vredesbeweging in Israel te zwak om de haviken daar te kortwieken, haviken die helaas de wereldvrede nog meer in gevaar brengen.